شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر

مثنوی‌ها

چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟
نظر بگشای، کشمیرست، کشمیر!

تماشا کن که هنگام تماشاست
خریدار متاع عین، اینجاست

زند مرغ چمن هر سو منادی
که فصل گل، بود ایام شادی

سر دیوارش از گل رشک چین است
سر سبزی که می‌گویند، این است

به جای سبزه، در دامان کهسار
کشیده سرو، سر بر چرخ دوّار

نوایی بلبلش در چنگ دارد
که در یک پرده صد آهنگ دارد

درختانش ز بس دارند آزرم
چنارش ساق خود پوشیده از شرم

گلش را یک به یک می‌بردمی نام
زبان را گر بقا می‌بود در کام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}