شمارهٔ ۶۶

غزلیات

به رخ شکستن طرف کلاه بابت کیست
نموده ماه در ابر سیاه بابت کیست

تفرج تو ز نزدیک صد خطر دارد
ز دور سوی تو کردن نگاه بابت کیست

چو نیست رخصت اظهار داستان فراق
کشیدن از دل پر درد آه بابت کیست

ز لطف اگر بنمایی ترحمی بر ما
نگاهکی کنی ار گاه‌گاه بابت کیست

ابا ز بردن دل می‌کنی در این نوبت
ز غمزه تو گرفتن گواه بابت کیست

بروز خویش چو خط سر زد از رخش قصاب
سفر نمودن شب‌های تار بابت کیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}