شمارهٔ ۷

ابیات پراکنده

چون قلم روزی که می‌بستم میان خویش را
وقف شرح دوستی کردم زبان خویش را

گر به خود می‌داشتم دست تسلط در جهان
نوبت اول نمی‌دادم امان خویش را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}