شمارهٔ ۷

مقطعات

اگر به بستان آسیب دید نار از سیب
بخانه باز پشیمان شده است از آسیب

ز درد سیب بخون در غریق شد دل نار
ز شرم نار برنگ عقیق شد رخ سیب

می عقیق بران نار و سیب باید خورد
ببانک رود و سرود و حدیث ناز و عتیب

ز برف کوه شد سیمگون نشیب و فراز
ز برگ باغ شده زردگون فراز و نشیب

همیشه تا که جهان هست باد خسرو را
ز بوسه دادن شاهان دهر سوده رکیب

خدایگان جهان لشگری که هیچ کسی
بر او روا نکند تنبل و فسون و فریب

ز طبع ناصح او دور باد رنج و عنا
ز جان حاسد او دور باد صبر و شکیب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}