شمارهٔ ۲۳

مقطعات

ای با خدای و با همه خلق خدای راست
از داد و راستی همه پیروزئی تراست

ملک تو همچو رنج بداندیش تو فزون
رنج تو همچو ملک بداندیش تو بکاست

طبع تو پاک و جان تو پاک و تن تو پاک
قول تو راست و رای تو راست و دل تو راست

از پادشاهی تو هرانکو فرار کرد
بر جای خویش خاسته بر جان پادشاست؟

خوشا ولایتا و بزرگا رعتیا
کش پادشاه دادگر پاک پارساست

چون تو ملک براستی و داد کی نشست
چون تو فلک بدانش و دولت کرا بخاست

تا مر ترا بتخت شهی بر نشاند بخت
شاخ ستم نرست و نسیم بدی نخاست

اندر بقای تست همه خلق را بقا
چندان بقات باد که خورشید را بقاست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}