شمارهٔ ۳۲

مقطعات

رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد
رطل می سرخ گیر بر بهی زرد

چرخ پر از دود گشت ز ابر سیه فام
و ابر به آب از رزان بشست سیه گرد

زاغ گرفته به راغ مسکن بلبل
نار گرفته به باغ جایگه وَرد

باد ز گلبن پرندِ سرخ بیاویخت
و ابر به صحرا حریر زرد بگسترد

باد خزان بر چمن ز بدره فشانی
شاخ بهی را چو دست شاه جهان کرد

میر زمین لشگری که از کف رادش
از گهر زر و سیم گرد برآورد

از سر یاران او مباد جدا ناز
از تن خصمان او مباد بری درد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}