شمارهٔ ۳۵

مقطعات

چو باد خزان بر درختان وزید
همه کس بموی خز اندر خزید

هوا گشت تاری و روشن شد آب
جوان گشت پیرو جهان شد شدید

بباغ اندر است آبی و نار و سیب
بجای گل و لاله و شنبلید

نه آواز کبک آید اکنون ز کوه
نه بانک تذرو آید اکنون ز خوید

شده شاخ در باغ زرد و نوان
مگر حمله و ضربت شاه دید

ملک آفریننده تا آفرید
بمردی و دادی چو تو نافرید

بشادی زیاد و همه ساله باد
در خرمی را کف او کلید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}