شمارهٔ ۵۷

مقطعات

آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد
اکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد

از بخت بد آزادم و از یار بشادی
شاد است بمن همچو من آن ماه پریزاد

گر شادم از آن یار وفادار عجب نیست
گز یار وفادار همه خلق بود شاد

گر لاله و شمشاد نروید بجهان نیز
بس باد مرا زلف و رخش لاله و شمشاد

تا من بزیم قصه نوشاد نخوانم
کز دیدن او مجلس من گشت چو نوشاد

چون آهن و پولاد قوی بود جدائی
از تف دلم نرم شد آن آهن و پولاد

بی یار نباشد تن من نیز بزاری
بیمن نبود نیز دل خسته بفریاد

دیگر نکشد بنده ای آزار ز من نیز
اکنون که من از بند جدائی شدم آزاد

غم خوردم بل عاقبت کارنکو گشت
همواره مرا عاقبت کار چنین باد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}