شمارهٔ ۸۸

مقطعات

آرزومند روی جانانم
برود زار زو همی جانم

آرزو را و درد دوری را
بجز از صبر چیست درمانم

همه چیزی همی توانم کرد
صبر کردن بهجر نتوانم

بر غم و درد من بس است گوا
رنگ رخسار و آب مژگانم

دل بدادم بدوست خویش بطبع
تا دل از دوست باز بستانم

ظن خطا شد مرا در آن مه روی
دل بدادم کنون پشیمانم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}