شمارهٔ ۱۱۷

مقطعات

شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته
بر اوستاد موفق بهار باد خجسته

همیشه بادا دستش بدست ساغر و دسته
رخ ولیش شکفته دل عدوش شکسته

همیشه باد دل آن کفیده چون دل پسته
که دل ندارد با او بدوستاری بسته

همیشه همچو فرشته ز مرگ بادا رسته
که فعلش آن فرشته است و رسمش آن فرشته

رونده بادا دولت بدو چو باز بمسته
زمانه پیشش بر پای و او بتخت نشسته

ببزمش اندر بازار خوبرویان بسته
بباغ دولتش اندر درخت شادی رسته

ز تنش رنج رمیده ز جانش انده جسته
زمانه یارش با دو ستاره بادش جسته

به آب دولت بادا مدام رویش شسته
سر محبش سبز و تن عدویش خسته

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}