شمارهٔ ۱۲۴

مقطعات

شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده
تا من نیم آن روی دلارام تو دیده

گر تو به تن و جان و دل و دیده نیائی
سوی تو فرستم دل و جان و تن و دیده

از من به جز آواز و حدیث ایچ نمانده است
تا من نیم آواز و حدیث تو شنیده

تا بی سببی خویشتن از من بکشیدی
گشتم ز غم حجر تو چون زر کشیده

تا هست میان من و تو پرده جدائی
من برده دلم روز و شب و پرده دریده

تا تو بگسستی شدم از خواب گسسته
تا تو ببریدی شدم از خود ببریده

گوئی نبدم رنج فراق تو فرخته
گوئی نبدم ناز وصال تو خریده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}