شمارهٔ ۱۲۴

مقطعات

شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده
تا من نیم آن روی دلارام تو دیده

گر تو به تن و جان و دل و دیده نیائی
سوی تو فرستم دل و جان و تن و دیده

از من به جز آواز و حدیث ایچ نمانده است
تا من نیم آواز و حدیث تو شنیده

تا بی سببی خویشتن از من بکشیدی
گشتم ز غم حجر تو چون زر کشیده

تا هست میان من و تو پرده جدائی
من برده دلم روز و شب و پرده دریده

تا تو بگسستی شدم از خواب گسسته
تا تو ببریدی شدم از خود ببریده

گوئی نبدم رنج فراق تو فرخته
گوئی نبدم ناز وصال تو خریده

دیوان

موردی نیست.

کتاب‌ها

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ poem.plain_text }}

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}