شمارهٔ ۱۴۹

مقطعات

ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی
اطراف او برتبت باغ ارم کنی

زی دشمنان تمام بدست الم دهی
با دوستان حدیث بلطف و کرم کنی

هنگام جنگ روی زمین بی عدو کنی
هنگام جود گنج روان بی درم کنی

برداشتی بتیغ ز روی زمین ستم
لیکن ز کف همی بدرم برستم کنی

گر روستم نئی چه زیان روزگار را
بر دشمنان ستم بتراز روستم کنی

بدخواه را نژند بنوک سنان کنی
خواهنده را تو شاد بنوک قلم کنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}