کمال خجندی

شمارهٔ ۲۶

غزلیات

دام دلهاست زلف دلبر ما
خوانمش دام ظله ابدا

صید از آن دام زلف چو بجهد
زآنکه دامی است پیچ پیچ و دوتا

تا جدا ساختی ز بند دو زلف
دل من ساختی ز بند جدا

گه کشم ناز و گه کشم زلفت
بنگر کز تو می کشیم چها

ریخت خونهای تازه در کویت
تا بریدند سر دو زلف ترا

گوید آن زلف لا چو خواهم وصل
چند گوید سیاه رو لالا

خاک راه تو شد کمال و تو زلف
هم نکردی به خاک راه رها

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}