شمارهٔ ۱۷۹

غزلیات

سرو ما را قد و بالایی خوش است
دیدن آن گل تماشایی خوش است

تا رخش بینیم گو بالا نمای
از آنکه به دیدن به بالایی خوش است

از سر ما پای او شد کوفته
کوفتن صوفی چنین پایی خوش است

سری لب چشمش اشارت می کند
کآنچه بادامی است حلوایی خوش است

از سر سوداییان خالی مباد
سایه زلفش که سودایی خوش است

کشتن ما گرچه او را آرزوست
آرزوی او تمنایی خوش است

گر رود سر هم مرو از جا کمال
پای بر جایی چنین جایی خوش است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}