شمارهٔ ۲۱۹

غزلیات

گر عشق تو داغ جان‌گداز است
صد شکر که داغ دلنواز است

گر درد تو بار صحبت ماست
غم نیز ز محرمان راز است

دل کم نکند نیازمندی
سرمایة عاشقان نیازاست

محمود مگر به مرگ خود مرد
کو کشته غمزه باز است

پاکیزه رخی و پاک دامن
شایسته آنکه پاکباز است

با زلف تو نه ها که دارم
کوته نکنم که شب دراز است

حلقه چه زند کمال بردر
دایم در رحمت تو باز است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}