شمارهٔ ۲۴۳

غزلیات

ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام است
در مذهب ما مذهب ناموس حرام است

گو خلق بدانید که پیوسته فلان را
رخ بر رخ جانانه و لب بر لب جام است

سجاده نشین عارف و دانا نه که عامی است
مادام که در بند قبولیت عام است

در آرزوی مجلس ما زاهد مغرور
چون عود همی سوزد و این طرفه که خام است

ساقی می دوشینه اگر رفت به اتمام
ما را ز لب لعل تو یک جرعه تمام است

سودا زده را گوشه سجاده نسازد
ای مطرب ره زن ره میخانه کدام است

برخاست کمال از ورع و گوشه نشینی
چون دید که میخانه به از هر دو مقام است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}