شمارهٔ ۲۶۶

غزلیات

میل دلم بروی تو هر دم زیادت است
وین حد دوستی و کمال ارادت است

هر بامداد روی نو د بدن به فال نیک
ما را دلیل خبر و نشان سعادت است

تو آفتاب عالم هستی و جان ما
دایم ژنیش روی تو در استعادت است

خوش خاطرم ز درد تو از بهر مصلحت
گر ناله میکنم غرض من عبادت است

گر عادت است رسم نخلف میان خلق
ما عارفیم و عادت ما ترک عادت است

صدق کمال ساده درون و کمال صدق
از هر چه در کمال تو آید زیادت است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}