شمارهٔ ۴۰۴

غزلیات

دل غمدیده شکایت ز غم او نکند
طالب درد فغان از الم او نکند

کیست درخور که رسد دوست به فریاد دلش
آنکه فریاد ز جور و ستم او نکند

هر که خورسند نباشد به جفاهای حبیب
ناسپاسی‌ست که شکر نعم او نکند

چشم زاهد نشود پاک ز خودبینی خویش
تا چو با سرمه ز خاک قدم او نکند

پارسا پشت فراغت چه نه بر محراب
گر کند تکیه چرا بر کرم او نکند

شربت درد تو هر تشنه که نوشید دمی
التفاتی به مسیحا و دم او نکند

تا به گرد در تو طوف‌کنان است کمال
هوس کعبه و یاد حرم او نکند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}