شمارهٔ ۴۲۴

غزلیات

رخت گلبرگ خودرو می‌نماید
در او از ناز کی رو می‌نماید

ز خوبی‌ها که در تست از هزاران
دهانت یک سر مو می‌نماید

خیال عارضت در چشم گریان
چو آب چشمه در جو می‌نماید

رخ خود دید گل در آب و گفتا
اگر نکنم غلط او می‌نماید

به روی دوست مانند است خورشید
به چشم گرم از آن رو می‌نماید

چو مطرب خواند ابیات نو گویند
که این گوینده خوشگو می‌نماید

کمال از وصف آن به هرچه گویی
به وجه عقل نیکو می‌نماید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}