شمارهٔ ۵۰۹

غزلیات

مرا دلیست که از بار بار میطلبد
بسوز سینه انگار بار می طلبد

مرا دلیست که گر مست باشد و هوشیار
زمست خواه ز هشیار بار می طلبد

بکنج صومعه هوشیار در طلب نه و مست
فتاده بر در خمار یار می طلبد

از طرف بر در و دیوار کعبه اوست مراد
که عاشق از در و دیوار بار می طلبد

نخواست جنت اعلی و حور صاحب طور
زیار طالب دیدار بار می طلبد

به شاخسار طلب عندلیب شب
نشسته با دل بیدار بار می طلبد

همه شب دو کون طالب گلزار جتند و کمال
از بوستان و گلزار بار می طلبد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}