شمارهٔ ۵۵۰

غزلیات

هر گل که ز خاک من بروید
عاشق شود آنکه آن ببوید

در دامن دوست خواهد آویخت
خاری که ز تربتم بروید

معشوق شهید عشق خود را
با اشک بشوید و بموید

تا دیده شود به خاک آن پای
عاشق ره وه به دیده پوید

جوید دلم آن دهن همیشه
چیزی که نیافت کی چه جوید

وصف دهنت کمال دائم
در قافیه های تنگ گوید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}