شمارهٔ ۵۸۳

غزلیات

دل رفت و نماند عقل و تدبیر
دلبر به جفا نکرده تقصیر

آرید بمن نسیم آن زلف
دارید مرا نگه به زنجیر

باد است بگوش هوش مجنون
پند پدر و نصیحت پیر

تدبیر فتیل عشق تیغ است
باز آ که بدست تست تدبیر

چون عاشق خسته دل به بالات
بر نیره تو جان فشانده نخجیر

بر خوان بلای دوست ای جان
خونها خور و ذله نیز برگیر

مگذار کمال بخش دل هیچ
بر غایبه گفته اند تکبیر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}