شمارهٔ ۶۰۴

غزلیات

کشت چشم تو ام به شیوه و ناز
نظری سوی کشتگان انداز

خستگان را به پرسشی دریاب
بیدلان را به وعده‌ای بنواز

دل بیچاره شد ز هجر تو خون
چاره کار او به وصل بساز

امشب افکن ز روی خویش نقاب
شمع مجلس ز شرم گر بگداز

ما گداییم و مفلس و نوکر
ما غریبیم و تو غریب نواز

از تو سر گر طلب کنند ای دل
جان بنه بر سر و روان درباز

عاقبت زلف او به دست آری
گر بیابی کمال عمر دراز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}