شمارهٔ ۷۳۹

غزلیات

ز ابرویت به محراب نیازم
سر زلفت برد عقل نمازم

نظر کج بأختی گفتی به آن زلف
دو رخ دارد چگونه کج نبازم

سر زلفت مرا عمر دراز است
خداوندا بده عمر درازم

کمال از بندگان ماست کوئی
بدین اقبال دایم سرفرازم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}