شمارهٔ ۸۲۰

غزلیات

ای خوش آن باد که از کوی تو آید بر من
منت خاک درت باز نهد بر سر من

نفروزد شبم از مه که فتد بر در و بام
خانه روشن کن و چون شمع درآ از در من

تیره جانیست دل سوخته بر دیده نشین
که بود دیده‌ی تر خانه روشنتر من

شربت وصل بده از لب جانبخش مرا
ک ز تب هجر تو بگداخت تن لاغر من

باد بیزن که کسی بر من بیمار زند
از ضعیفی چو مگس باد برد پیکر من

هیچکس گرد من خسته نگردد جز اشک
آه و فریاد ز بر گشتگی اختر من

هر چه جز شرح غمت در قلم آورد کمال
آب چشم آمد و شست از ورق دفتر من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}