شمارهٔ ۹۰۴

غزلیات

سرخوش است ای پسر مرا باتو
کشت چشم توأم نه تنها تو

بر در و بام دل چه گردد جان
او درین خانه باش گو یا تو

کوثر و سلسبیل هر دو روان
شده پنهان چو گشته پیدا تو

واعظا چند خوانیم به بهشت
استا ن برای ما ازو نگذریم فرما تو

گل فروتر نشانده اند از سرو
بر گذشته ازو به بالا تو

گفته شیرین لبان ترا در روی
مگسانیم ما و حلوا تو

نوخطان در جواب نامه کمال
لا نوشتند جمله الا تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}