شمارهٔ ۱۱۷

غزلیات

ای مصحف جمال تو اوراق کاینات
عالم ز نور روی تو آیات محکمات

از پرتو تجلی روی تو روشن است
گر کعبه و کنشت و گر دیر سومنات

روشن ز ذره های صفاتست مهر ذات
بود صفات تست مدام از نمود ذات

اسماء تو ظلال شئونات داتیست
اسما، عیان شده بظلال تعینات

عالم ظهور روی ترا گشته اینه
ظاهر صفات و ذات تو ز اعیان ممکنات

بحر محیط مشرب تو شد اسیریا
از فیض نوربخش توئی منبع حیات

نهصد هزار بحر شراب تجلیش
نوشیده و تشنه تری بهر باقیات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}