شمارهٔ ۹۷۷

غزلیات

این چه نبهاست وین چه شیرینی
وآن چه گفتار و آن شکر چینی

صورت جان در آب عارض بین
با چنان رخ رواست خود بینی

گرمنت پیش خویش بنشانم
تو نه آن آتشی که بنشینی

سوز جانم که کشته آنم
ریز خونم که تشنه اینی

زاهدا مستم از لبش منو تو
بیخبر از شراب رنگینی

در نگیرد به هیچ نر آتش
دامن از آه ما چه در چینی

چو فتادی به زلف یار کمال
بینی افتادگی و مسکینی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}