شمارهٔ ۳۷

مقطعات

گفت فرهاد آقا به میر ولی
که رشیدیه را کنیم آباد

زر به تبریزیان بآجر و سنگ
بدهیم از برای این بنیاد

بود مسکین به شغل کوه کنی
که از موران کوه و دشت زیاد

لشگر پادشاه توقتمش
آمد و هاتف این ندا در داد

لعل شیرین بکام خسرو شد
کوه بیهوده میکند فرهاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}