شمارهٔ ۱۵۲

غزلیات

منم امروز و یکی مطرب و جایی خالی
شیشه‌ای پُر ز می و صحن سرایی خالی

خانه‌ای خرد، ولیکن چو نگارستانی
خوش و از زحمت هر خانه‌خدایی خالی

نرد و شطرنج به دست آید و در شیوهٔ خویش
راستی نیست هم از برگ و نوایی خالی

خیز جانا و بیا تا سه‌به‌سه بنشینیم
که نباشند حریفان ز بلایی خالی

بوفا بر تو که تنها بخرامی زیراک
نبود روی رقیبان ز جفایی خالی

با تو در خلوت خواهم که کنم عشرت از آنک
برملا، عیش نباشد ز ریایی خالی

مطرب، انصاف درین مجلس هم زحمت ماست
لیک هم خوش نبود از دف و نایی خالی

تا کنم بر رخ تو همچو صراحی ز شراب
مغز و اندیشه ز هر رنج و عنایی خالی

به ادب می‌کنمت خدمت از آن سان که بود
حرکاتم همه از چون و چرایی خالی

دست مال سر زلف ار نکنم گه گاهی
نبود از خدمت مالیدن پایی خالی

لیک اگر از سر مستی دهمت بوسه مرنج
فعل مستان نبود خود ز خطایی خالی

ور ببر در کشمت مست هم از جا بِمَرُو
بهر این کار به کار آید جایی خالی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}