شمارهٔ ۱۹۰

رباعیات

شد راحت آن روی دلارای فراخ
تا گشت دهان آن شکر خای فراخ

وین نیز هم از غایت لطفست که خواست
تا بر دل ما تنگ کند جای فراخ

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}