شمارهٔ ۳۷۷

رباعیات

چون روی ترا آیینه در پیش بود
از رشک هزار حسرتم بیش بود

ور در عمری یک نظرم بر تو فتد
چشمم پس آن یک نظر خویش بود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}