شمارهٔ ۴۶۰

رباعیات

در خون جگر شدم نهان چون ساغر
بر بسته بقصد خود میان چون ساغر

در روی کسی که می خورد خون دلم
می خندم ازمیان جان چون ساغر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}