شمارهٔ ۵۷۳

رباعیات

ای شب بستان درازی از صبح بوام
مگذار که باز خندد امشب لب بام

در عمر خود امشبم بدام آمد مرغ
گر صبح بخندد بر مد مرغ از دام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}