شمارهٔ ۷۱۷

رباعیات

دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
گردان شده چون پیاله زان دست بدین

باز آی و کنون چون خم می بازم بین
خونین دل و سر گرفته و خانه نشین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}