شمارهٔ ۷۹۱

رباعیات

گر دوش بتم تالۀ من بشنودی
با سنگ دلی بر دل من بخشودی

وانچ از غم او کشید این سوخته دل
گر خود شب دوشینه بدی بس بودی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}