شمارهٔ ۸۳۶

رباعیات

گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنی
گاهی سرم از جفا بده شاخ کنی

تا لب ننهم بر لب تو دم نزنم
چون نای اگرم چه کعب سوراخ کنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}