شمارهٔ ۲۶۳

غزلیات

ای دل براه عشق ز کونین در گذر
گر زانک عاشقی ز سر جان و سرگذر

خواهی ببزمگاه وصالت دهند راه
از جان و دل ز جمله جهان پیشتر گذر

مردانه گر براه طریقت قدم نهی
ز امید باغ جنت و بیم سقرگذر

با عقل کی بمنزل وصلش توان رسید
شو مست جام عشق و ز ره بیخبر گذر

داری هوس که شاهد جان رو نمایدت
بیخود بکوی میکده کن یک سحر گذر

جانم نیاورد بنظر مهر و ماه را
تا روی جان فزای ترا دید در گذر

باید که ره بسر اسیری بری چو ما
اول قدم برو ز سرجاه و زر گذر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}