شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاً

قصاید

نانیست درین جهان و آبی
از دیدۀ آدمی نهانی

نه گرسنه دیده روی این سیر
نه تشنه از آن دهد نشانی

اسمیست بمانده بی مسمّا
لفظیست از آن سوی معانی

این را صفتست لایذوقون
و آنرا سمتست لن ترانی

دانی که کدام نان و آبست؟
نان تو و آب زندگانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}