شمارهٔ ۱۳ - ایضا له

قطعات

مخدوم بزرگ، صدر منعم
ای پایۀ تو ورای القاب

مظلومم و هیچ یاورم نیست
کار من دلشکسته دریاب

من کد یه کنم به شعر و بخشش
از من ببرد بزرگ اصحاب

این نیست کفایتی ولیکن
ننگ سلفست و عار اعقاب

گر تو نرسی مرا بفریاد
پس ما و شب دراز و محراب

دانم بکند عزیز وهّاب
دفع ستم عزیز نهاب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}