شمارهٔ ۵۷ - وله ایضا

قطعات

بزگوارا هر چند طبع من در نظر
به رتبتیست که افلاک زیر پایة اوست

ز روزگار به حالیست هر چه رسواتر
وگرچه پردة نام نکو وقایة اوست

من این چنین و خداوند جاه و مال شده
کسی که دزدی اشعار بنده مایة اوست

همای سایه فکن این چنین بود که منم
خود استخوان خورد و ملک زیر سایة اوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}