شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا

قطعات

همچو ابرست دست خواجه فلان
خود کرا دستی آنچنان افتد؟

نه چنان ابر کز ترشّح آن
تشنه را قطره در دهان افتد

لیک ابری گران سایه فکن
که ازو خلق را زیان افتد

نور کز آفتاب می تابد
نگذارد که بر جهان افتد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}