شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا

قطعات

همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد
که او جزای بدیها به نیکوی سازد

در آن مقام که اسیبی از کسی رسدش
در آن بکوشد کورا بنا بنوا زد

از آن ، درخت چنین سایه دار و بارورست
که میوه بخشد آن را که سنگ اندازد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}