شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا

قطعات

می کنی دوستیّ دشمن من
تا از آن حشمتت فزون باشد

خود جز این چشمم از تو کی دارد
هر که را عقل رهنمون باشد؟

این چنین دون و بدگهر که تویی
به منت التفات چون باشد؟

مردمان سوی مردمی یا زند
میل دونان بسوی دون باشد

عقل را راه در دماغ بود
تیز را رهگذار ... باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}