شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضا

قطعات

تو به علم نجوم فخر کنی
گویی این اصل علم‌ها آمد

چیست علمِ نجوم جز ژاژی
کآلت و ساز هر گدا آمد؟

گاه گویی که آن صواب آمد
گاه گویی که این خطا آمد

علمِ شرعست علم و هر چه جز اوست
به حقیقت همه هبا آمد

نیست خالی منجّم از ذلّت
ورچه مقبول پادشا آمد

بس عزیزست مرد دانشمند
ورچه درویش و بینوا آمد

گرچه سر بر فلک برد این علم
ورچه با طبع آشنا آمد

حاصلش چیست جز شمار دو قرص
کز کجا رفت وز کجا آمد؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}