شمارهٔ ۱۸۲ - ایضا له

قطعات

اگر به کم ز منی داد شغل من خواجه
روا بود که مرا صد امید بفزاید

چامید دارم و دانم که نیست دور از کار
که جز نیابت خاص خودم نفرماید

که هر کجا که چو وی شغل من تواند کرد
بزرگتر عملی در جهان مرا شاید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}