شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضا

قطعات

دختران سخن که دارمشان
در نهان خانۀ دماغ بزور

از طریق مثل به چشم خرد
نور بینائیست و دیدۀ کور

گر برمشان بنزد این مردم
که زنا اهلیند همچو ستور

بر گشاده دهان بکینه چو مار
تنگ بسته میان به حرص چو مور

فیصل کارشان بروت و دماغ
حاصل الامرشان همه شر و شور

دانک بر رسم جاهلیّتشان
کرده باشم بزندگی در گور

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}