شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا

قطعات

ای ز گردون بشرف برده سبق
وز عطارد بهنر برده گرو

در شب خطّ تو معنیّ دقیق
گشت انگشت نما چون مه نو

اگرت ابر بهاری خوانم
بمرنج از من و از جا بمرو

شاعران ژاژ چنین خود خایند
تو از این معنی در تاب مشو

تو که ثابت تری از کوه چو خس
مشو از هر بادی بیهده دو

نیک شو با من و اندر حق من
به بدی گفتن مفسد مگرو

وجه مرسوم من ار روشن نیست
بر تو سهلست طریقش بشنو

بستان داس هلل از گردون
پس بدان سنبله را سر بدرو

این چه بی رسمی و بی از رمیست
که فگندی ز فرازم در گو

جو پارینه و امسالینم
می برد اشتر و بر تو به دو جو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}