شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا

قطعات

تادر دشت هست و جو باره
نیست از کوشش و کشش چاره

ای خداوند هفت سیّاره
پادشاهی فرست خونخواره

تا در دشت را چو دشت کند
جوی خون راند او ز جو باره

عدد هر دوشان بیفزاید
هر یکی را کند بصد پاره

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}